Tagarchief: actie

© Domenique Himmelsbach de Vries Monument voor Prima mensen

Monument voor prima mensen

In Sargasso’s wekelijkse rubriek ‘Kunst op Zondag’ verscheen vandaag dit artikel.

It’s better not to rely too much on silent majorities … for silence is a fragile thing… one loud noise and it’s gone.

(Banksy quote, vrij naar Alan Moore).

Terwijl rechts en links sinds mensenheugenis de zwijgende meerderheid voor hun idealistische karretjes trachten te spannen, zijn in het Kunstenlab in Deventer kunstenaars op zoek naar die zwijgende meerderheid (tot 30 april).

De zwijgende meerderheid is een uitvinding die wordt toegeschreven aan Richard Nixon die in 1969 ‘the great silent majority of my fellow Americans’ achter zijn Vietnambeleid trachtte te scharen. Sindsdien zijn het vooral conservatieve politici geweest die zeiden de zwijgende meerderheid te vertegenwoordigen.

In het Kunstenlab zijn drie kunstenaars gevraagd te reageren op werk van collega’s, dat eerder al in het Enschedese Tetem was te zien. We putten even uit de tentoonstellingsinformatie.

Lees verder

Spontane oproep en toen?

In een naïeve opwelling gisteren een oproep gedaan de jaarlijkse herdenking van de Februaristaking en de huidige boodschap daarvan te verbreden en meer kracht bij te zetten. Hoe is het die spontaniteit vergaan?

Wel, zonder een grondige organisatie kom je niet ver. Dat geldt blijkbaar ook voor een spontane opwelling. Mensen die ik direct benaderde, vonden het een sympathiek idee, maar hadden het veelal graag eerder willen weten.
Ik heb nog wat steun gezocht bij andere weblogs en twee daarvan hebben aandacht aan de oproep besteedt. De een met
een artikeltje, de ander plaatste een link. Daar was een commentaartje aan toegevoegd, die overeenkwam met de reacties uit eigen kring: druk, druk, druk. Ja, wie heeft er tegenwoordig nog een agenda waar spontane ruimte in zit?

Afijn, verder afgewacht en om 15.45 uur mijn bezigheden stilgelegd. Ik kijk naar buiten en zeg tegen mijn huisgenoot: hé, zie je hoe rustig het is op straat? Ja, zegt die, voorjaarsvakantie, hè, er zijn een hoop mensen weg. Dat heb ik weer. Een opwelling de wereld in sturen, net als iedereen op vakantie is.

Dan maar wat rondgestruind in het internetnieuws om te zien of er rond de Februaristaking elders nog wat beweging was. Maar het nieuws wordt vooral in beslag genomen door het akelige ongeluk op Schiphol. Dat is het bizarre van herdenkingen. Stil staan bij slachtoffers uit een vreselijk verleden, terwijl er dagelijks op tal van manieren nieuwe slachtoffers vallen. Ik bedoel absoluut geen vergelijk te trekken tussen een vliegtuigramp en een oorlog, maar triest is het allemaal wel.

En dan stuit in ineens op een link naar de “nieuwe februaristaking” en krijg meteen spijt van mijn spontane opwelling.
Al enige tijd blijkt er op internet
een oproep te circuleren die tot een nieuwe februaristaking oproept op 25 en 26 februari. Wie er achter zitten is volstrekt onduidelijk. De oproep lijkt op het eerste gezicht nobel, maar er worden zaken genoemd die ik niet met de echte Februaristaking in verband zou brengen. Het lijkt sterk op een oproep om algemene onvrede tegen alles te manifesteren. Ook deze oproep rept van een stil protest en men maakt duidelijk geen enkel verband te willen hebben met extreme uitingen van welke soort dan ook.

Dat laatste is mooi. Maar de herdenking van de Februaristaking heeft een specifiek thema en een heel duidelijk kader. Daar wilde ik bij aansluiten, dat wilde ik versterken. Mijn oproep ging over vrijheid voor iedereen. Onder iedereen versta ik een bonte verscheidenheid aan mensen en onder vrijheid een even grote verscheidenheid aan opvattingen.
Ik kreeg spijt omdat nu misschien die gedachte in verband kan worden gebracht met een initiatief die het, achter een oranje kleur, over eenheid heeft. Dat woordje gaf een onaangename rilling. Ik hoop dat de organisatoren het anders bedoelen, maar eenheid is mij teveel alles over één kam.

Na ongeveer 30 jaren geen acties meer te hebben ondersteund of gevoerd, dacht ik: het wordt weer tijd om te bepalen waar het allemaal omgaat. En dus steunde ik eergisteren de weblogactie tegen de creationisme-folder en deed ik gisteren een oproep tot een spontane staking.
Nu ik zie hoe in het eerste geval zo'n actie ook een hoop geschreeuw en ongenuanceerdheid aantrekt en in het tweede geval je het risico loopt in een verkeerde context terecht te komen, begrijp ik ineens weer waarom er maar weinigen nog moed op kunnen brengen een actie te starten. Ik had het kunnen weten.

Terug naar je maker

Terug naar je maker

(Zie ook update van 21:45 u. onderaan)
Een breed collectief van weblogs geeft antwoord op de creationisme-folder die 6 miljoen Nederlanders in de bus krijgen. De folder, een initiatief uit Urk, grijpt het Darwin-jaar aan om iedereen er van te overtuigen dat de zesdaagse schepping het enige, echte, ware verhaal is.

Weblogs, waaronder Sargasso, GeenCommentaar, Verbal Jam, en Komma Punt Log (welbekend van het rijtje weblogs dat je hier in de rechterkolom kunt vinden) roepen op die folder terug te sturen. De actie biedt ook de mogelijkheid als persoon of website steun te betuigen op TerugNaarJeMaker.nl Op het moment van dit schrijven was die site overigens onbereikbaar, wegens overbelasting. De actie is blijkbaar een groot succes.

Over het hoe en waarom: lees meer in dit artikel op Sargasso. Op GeenCommentaar vind je hetzelfde artikel. Dat komt natuurlijk omdat Sargasso en GeenCommentaar het crossposting hebben uitgevonden. Verbal Jam komt met een eigen versie en ook Komma Punt Log doet zijn eigen verhaal. Ik heb daar niets aan toe te voegen, behalve dan dat ook dit weblog de actie ondersteunt: stuur die folder terug.

Update 21:45u.
De actie spreekt blijbaar veel mensen aan. Voor- en tegenstanders. Lees de reacties maar eens op bovengenoemde weblogs. En zo hoort dat natuurlijk ook: actie – reactie, ofwel evolutie pur sang.
Dat evolutie een ontzettend lange weg is, misschien wel een “never ending road” bewijzen de reacties van de rechtzinnigen die het creationisme verdedigen en de evolutieleer als abject afwijzen.
Wat opvalt is dat sommige gelovigen zo gefocused zijn op het letterlijk nemen van bepaalde bijbelteksten, dat ze daardoor het oog op hun god verliezen. Fraaie metafoor hiervoor is het verhaal van de man die bij een overstroming tot god bid voor zijn redding. Hier een belgische variant van dat verhaal:

“Er is een leraar op een school. Hij geeft godsdienst en is heel gelovig. Hij probeerdt iedereen in God te laten geloven. Na een paar jaar -de leraar geeft nog steeds les op deze school- en de school, die in een dal ligt, gaat overstromen, omdat een rivier in de beurt overstroomt. Alle leerlingen en leraren vluchten in bootjes, maar de meneer van godsdienst blijft in de school. Dan komt er een boot aan en de mensen daarin roepen:'' meneer kom in de boot, de rivier gaat overstromen! Kom nu!'' ''Nee'', zegt de meneer,'' God zal mij redden, na al die jaren dat ik reclame op hem heb gemaakt. God zal mij redden!” En de boot vaart weg. Het water komt hoger en hoger en de meneer gaat naar de tweede verdieping. Dan komt er nog een boot. ''Alee meneer, spring in de boot. Het gaat overstomen!'', roept men uit de boot. ''Nee, God zal mij redden!'', roept de meneer terug. En de boot vaart weg. Het water komt hoger en hoger en de meneer klimt naar de zolder. Dan komt er nog een boot en de mensen daarin roepen:'' MENEER, KOM NU!'' ''NEE'', roept de meneer terug, ''voor de laatste keer, God zal mij redden.'' En de boot vaart weg. Het water komt nog hoger en de meneer gaat op het dak van de school zitten. Dan komt er een helicopter. De mensen daarin roepen:'' MENEER, PAK HET TOUW!” ''NEE'', roept de meneer,'' voor de laatste keer, GOD ZAL MIJ REDDEN!'' En de helicopter vliegt weg. Het water komt nog hoger en de meneer verdringt. Hij komt boos in de hemel aan en zegt woedend tegen een engel:'' ik wil GOD SPREKEN!'' ''Oke'', zegt de engel en ze brengt hem bij God. Razend komt de meneer bij God. ''En al die jaren dat ik voor u reclame heb gemaakt! En je redt mij nog niet!'' Dan zegt God:''Alé, ik had je toch nog 3 boten en een helicopter gestuurd.''

Tot slot: Op Kommapuntlog haalde een reaguurder een citaat aan van Arthur C. Clarke, die een fraai commentaar is op de betweterigheid van de rechtzinnige creationisten:
“The greatest tragedy in mankind’s entire history may be the hijacking of morality by religion.”

Het Humanistisch Verbond komt met een artikel en geeft serieus weerwoord op de folder uit Urk. Punt voor punt wordt de folder gefileerd.

Klimaatzandzakken

Woestijm

De verenigde klimaatbeschermers gaan morgen zandzakken voor het parlement leggen. Niet dat door de klimaatverandering de verwachte zeespiegelstijging het Binnenhof dreigt te overspoelen. Nee, men voert symbolisch actie voor een 'dijk van een wet' eist die de beperking van CO2-uitstoot garandeert. Geen afspraken, geen convenanten en gedragscodes, maar een keiharde wet.
Daarin moet worden vastgelegd hoeveel CO2-reductie er per jaar gehaald moet worden. Hoe langer we met zo'n wet wachten, hoe moeilijker het wordt in 2020 de 30 procent broeikasreductie te halen, die het kabinet zich ten doel heeft gesteld. De klimaatwet zou er voor moeten zorgen dat er vanaf nu elk jaar 3 procent minder CO2-uitstoot wordt gerealiseerd. De actievoerders vragen nu geen woorden, maar daden.

Symbolische acties. Wat dat betreft doen de milieu-organsaties niet onder voor het kabinet. De overheid doet vooralsnog meer aan bewustwording, stimulerende woorden en het propageren van gedragscodes, dan aan concrete maatregelen.

De milieuclubs, die geen wetgevende macht bezitten, komen met evenzoveel bewustwording en stimulerende woorden. Iets concreter dan het kabinet zijn ze wel. Bijvoorbeeld door de aanleg van een klimaatbos. Maar ook dat bos heeft vooral symbolische waarde, geeft men ook zelf toe.

Maar laten we daar nou eens niet zuur over doen. Veel mensen doen vreselijk hun best een milieuvriendelijk en klimaatneutraal leven na te streven. Al die kleine beetjes zullen ongetwijfeld de nodige druppels op de gloeiende klimaatplaat betekenen. Mag je dan verwachten dat de gekozen overheid ook eens wat meer presteert?
Veel verder dan ideeën over kolencentrales is die overheid niet gekomen. Oh ja, en natuurlijk de mogelijke verplichting van de spaarlamp.

De invoering van een gedegen klimaatwet is vorig jaar al voorgesteld aan het kabinet, maar er is van die kant in de verste verte nog geen wetsvoorstel te bespeuren. De zandzakken symboliseren dus niet alleen de wens van de milieucoalitie, maar tevens de de dijk van onwil die effectieve maatregelen tegenhoudt.

Laat ons met rust

Laat ons met rust

Hoeveel 'gewone mensen' zouden er eigenlijk in Nederland zijn? Mensen die gewoon willen werken, wonen, uitgaan, thuiskomen, thee drinken, een biertje pakken, voetballen of lekker languit voor de tv.

Mensen die gewoon geen zin hebben in ruzie, gekibbel en gescheld. Mensen die gewoon niet bezig zijn met een ander zwart te maken, met lekker belangrijk zijn of met schreeuwen hoe alles anders moet.

Hoeveel 'gewone mensen' zouden allemaal elke dag gewoon willen doen, zonder lastig gevallen te worden door andere, belangrijke mensen die elkaar het leven zuur maken?

Hoeveel 'gewone mensen' zouden er zijn die niet bang willen zijn?

En hoeveel van die 'gewonen mensen' zouden het durven om in het openbaar heel gewoon even stil te staan, om in 'gewone mensen taal' te zeggen: Laat ons met rust?

Het is geen 5 voor 12, wij willen gewoon verder. Naar 5 over 12.

Wie zou het durven om vrijdag 7 december, op klaarlichte dag om 5 over 12 slechts 1 minuutje stil te staan, te zwijgen, de auto stil te zetten, even te stoppen met werken, om aan de Geert Wildersen en de Doekle Terpstras met 1 minuut complete stilte gewoon te laten weten: Laat ons met rust.