Tagarchief: regen

Persconferentie na de campingraad

CampingDe politiek is op zomerreces, maar dat wil niet zeggen dat de dames en heren wat rondlummelen, zo beweert de pr-machine van de overheid. Dat klopt. Het demissionaire kabinet heeft nog veel werk te doen en heeft haar tenten opgezet op veld 13 van camping Boschlust. We troffen de regering bijeen op de wekelijkse campingraad.

Minister 1: “Shit! Crisis!”
De MP: “Wat? Alweer één?”
Minister 1: “Ja, mijn luchtbed is lek”.
Minister 2: “Welja, een lek! Dat kunnen we er nog wel bij hebben”.

De MP: “Nou, dat zien we dan vanmiddag wel verder”.
Minister 3: “Eh, ben je niet bang dat de pers dat als het zoveelste uitstel ziet. Gebrek aan daadkracht en zo?”.
De MP: “Mwah, we zijn demissionair”.
Minister 3: “Jawel, maar ik stel toch voor dat we ons beraden over een passende oplossing”.

De MP: “We? Ik dacht dat we afgesproken hebben dat ieder zijn eigen verantwoordelijkheid heeft?”.
Minister 1: “Ik heb dat luchtbed anders wel van jou gekregen”.
De MP: “Maar ik heb het niet lek gemaakt. Je bent er vast met je puntige ellebogen doorheen gegaan”
Minister 1: “Pardon? Je beschuldigt me van ellebogenwerk?”.

De MP: “Je begrijpt best wat ik bedoel”.
Minister 4: “Nee MP, we hebben eigenlijk nooit begrepen wat je bedoelt. Leg eens uit”.
Minster 2: “Ja, nou je het zegt. Wordt het niet eens tijd voor wat duidelijkheid?”
Minister 3: “Precies! Vertel maar eens waarom we nou in de regen moeten zitten”.

De MP: “Luister, de Grieken …..”
Minister 1: “Nee, nou niet van richting veranderen”.
De MP: “Nee, maar het is natuurlijk wel zo dat de Grieken…”.
Minister 2: “De Grieken, de Grieken! Hebben die dat luchtbed geleverd?”

De MP: “Ha, kijk, de zon breekt al weer door!”
Minister 5: “Zei hij, met een grote grijns….”
Minister 1: “Ja, kun je nou nooit eens wat serieus zijn?”
De MP: “Ik zeg maar zo: een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd”

Minister 3: “Toe maar! Je hebt je verkiezingsmotto gevonden”.
De MP: “Hm, geen slecht idee”.
Minister 2: “Jongens, we dwalen af”.
Minister 5: “Nou, dan zijn we dichter bij huis dan we het laatste jaar ooit zijn geweest”.

Minister 1 leegde de regenlaarzen nog maar eens. Een plotselinge windvlaag, trok een bungalowtent uit de grond. Terwijl iedereen de rondvliegende haringen trachtte te ontwijken. scheurde het canvas van het campingstoeltje van minister 4, die klem kwam te zitten in het aluminium frame. De voorzitter rende door de plassen naar het hoofdgebouw, alwaar de pers hem stond op te wachten.

Op de persconferentie na de wekelijkse campingraad verklaarde de voorzitter dat we tot de enkels in het water staan. “Ik weiger de moed te laten zakken tot dat niveau”, zo verklaarde hij. Op de vraag hoe hij de toekomst zag, antwoordde de voorzitter: “Morgen is er weer een dag”.

Op aandringen van de pers, die wilde weten of het kabinet in staat was vandaag nog concrete maatregelen af te spreken, ontkende de voorzitter dat er onenigheid binnen de campingraad zou zijn en dat men tot een ferm besluit was gekomen: “Begin de dag met een lach”.

“Tegen beter weten in?”, vroeg een van de journalisten. “Ik weet niet beter”, verklaarde de voorzitter.

Het regent op de regent

Het regent op de regent

We schakelen over naar Wemeldinge.

Chef: “Zeg, we hebben aan alles gedacht, toch?”
Ambtenaar: “Ja, chef”.

Chef: “Er kon niks gebeuren, toch?”
Ambtenaar: “Ja, chef”.

Chef: “Het zou een perfecte dag worden, toch?”
Ambtenaar: “Ja, chef”.

Chef: “Zo eentje waar we naam mee zouden maken, en dat heel de wereld ons dan inhuurt om grote evenementen te beveiligen, zodat we een beetje uit de kosten van deze operatie zouden komen, toch?”
Ambtenaar (voelt nattigheid): “Dat was wel het idee, chef. Maar ach, er is altijd wel iets of iemand, diet roet in het eten gooit, dat kunnen we nooit helemaal voorzien”.

Chef: “Wat!? Roet in het eten? Is de cateraar niet gescreend?”
Ambtenaar: “Nee, dat zit wel goed, chef”.

Chef: “Juist. Maar ter zake, wat doet die regen hier?”
Ambtenaar: “Ja, eh… ik zei al, er zijn altijd dingen waar je geen invloed op hebt”.


Chef: “Je bent wel erg snel klaar met je evaluatie. Niemand er aan gedacht het KNMI over te nemen?”
Ambtenaar: “Maar chef….”

Chef: “Niemand op het idee gekomen Piet Paulusma in de boeien te slaan?”
Ambtenaar: “Nee, maar chef…”

Chef: “Wat chef!!!”
Ambtenaar: “Dat zou ook niet geholpen hebben, want ze zeggen wel wat over het weer, alleen kunnen ze het niet sturen”.

Chef: “Niet sturen? Man, weet je hoe ze zulke zaken in China aanpakken?”
Ambtenaar: “Ja, maar chef, dat is toch geen echte democratie”.

Chef: “Nee, precies, en daarom hebben ze daar geen regen als ze mooi weer willen hebben. Ze zetten gewoon het leger in om die kl**te, f**cking wolken aan barrels te schieten. Maar daar heeft niemand hier aan gedacht, zeker?”
Ambtenaar: “Zeker, chef”.

Chef: “Kijk, als iedereen nou gewoon gedaan had wat ik zei, glijden we tenminste niet af naar een dictatuur”.
Ambtenaar: “En wat precies van wat u gezegd hebt dan, chef?”

Chef: “Heb ik niet gezegd dat we niets, maar dan ook helemaal niets aan het toeval over zouden laten?”
Ambtenaar: “Nee, dat hebt u wel gezegd”.

Chef: “Juist, dus weet je wat jij gaat doen?”
Ambtenaar: “Even mijn laarzen leeggieten, chef”.

Chef: “Dat doe je maar in je eigen tijd. Nee, jij zoekt hier en nu uit wie er de regen over het hoofd heeft gezien”.

Ambtenaar: “En dan, chef?”

Chef: “Ketting aan zijn enkels, verzwaren met beton en afzinken in de Westerschelde, zodat iedereen weet dat als er dan toch iets misgaat, wij de verantwoordelijken altijd straf aanpakken”.
Ambtenaar: “Maar chef, de leiding is toch verantwoordelijk?”

Chef: “Zeg nou moet je niet proberen mij de zwarte piet in mijn klompen te schuiven”.
Ambtenaar: “Nee, maar ik bedoel, het kan nog tot vervelende vragen voor u leiden”.

Chef: “Zou je denken? Nou, okee dan, zand erover. En snel wat, want daar heb je Hare Majesteit al en die moet toch droog aan de overkant zien te komen.”
Ambtenaar: “Ja, chef”.

God's water over god's akkers

Ark van Noach

Elk kabinet kent wel zo zijn richtingenstrijd. Het huidige kabinet kent twee hoofdrichtingen: de gelovigen en de ongelovigen. Die laatste hebben, in de persoon van Jet Bussemaker, vorige week weer eens het onderspit moeten delven.
Het gevolg: een grote kans op toekomstige slachtoffers onder vrouwen die het risico op borstkanker in zich dragen.

Nu het kabinet heeft vastgesteld hoe groot de kansen en gevolgen van bepaalde rampen zijn, dreigt er ook een richtingenstrijd te ontstaan tussen de gelovigen zelf. Het totale kabinet meent dat er een kleine kans is op wateroverlast. Het CDA meent dat er desondanks stevige actie moet worden ondernomen.

Hoe zal de reactie van de CU hier op zijn? In de programma's van CDA en CU is niets terug te vinden over “god's water”. Het CDA zegt hiermee toch een groot voorstander te zijn van menselijk ingrijpen om dat water vooral niet over god's akkers te laten lopen.
Gezien de recente opstelling van de CU valt te verwachten dat die met een meer bijbelse oplossing zal komen: laat god's water vooral stromen, we bouwen wel een hedendaagse ark van Noach.
Als de PvdA daarmee akkoord gaat, krijg je nog wel gedonder over wat er allemaal mee mag op die boot. De voor IVF bestemde eitjes mogen van de CU niet mee.

Maar dat allemaal terzijde. In hoeverre is de ferme taal die het CDA hanteert om de watersnood hoger op de lijst van kansrijke rampen te krijgen?
Als we kijken naar een overzicht van de laatste 10 eeuwen stormvloeden, is statistisch gezien de kans groot dat we deze eeuw met minstens 2, maximaal 6 overstromingen te maken krijgen.

eeuw

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

aantal

1

5

9

5

5

6

3

2

2

6

6?

Na de watersnoodramp in 1953 zijn er geen stormvloeden meer geweest, die tot desastreuze gevolgen hebben geleid. Het water uit zee beukte nog wel regelmatig op de kust, maar nu werd het water uit de rivieren steeds lastiger.
In 1993 moesten 120.000 mensen geëvacueerd worden om het wassende water van de Limburgse Maas te ontlopen en in 1995 verlieten 250.000 mensen in Midden-Nederland huis en haard om dat dijken van Rijn, Maas en Lek het dreigden te begeven.

In onze 21e eeuw is het (nog) niet tot zulke toestanden gekomen. Begin 2007 was er wel een flinke storm (7 doden), maar tot gigantische wateroverlast kwam het niet.
In november vorig jaar was het wel raak. De zeeweringen hielden het goed, maar
de paarden die bij het Friese Marrum ingesloten waren door het water, spraken tot ieders verbeelding.

Het is dus niet alleen het zeewater dat tot rampen kan leiden, de rivieren spreken een woordje mee. Hevige regenval is de oorzaak. En als de rivier keurig binnen de dijken blijft, kan het grondwater ons nog parten spelen.
In Noord-Holland hebben zo'n
40.000 woningen regelmatig last van dat grondwater. Als er niet snel wat wordt gedaan aan verbetering van de rioleringen, dreigt er een grondwaterramp, meent Bouwend Nederland.
Bij wateroverlast door regen, zeker in combinatie met overlopende riolen, bestaat er een risico voor de volksgezondheid. Bacteriën en virussen kunnen tot vervelende kwaaltjes leiden.

Kortom: het water “bedreigt” ons van alle kanten. Gelukkig bijkomstigheid: we hebben tenminste water. Hoewel het kabinet ook daar in de toekomst problemen voorziet (hitte en droogte – grotere kans, kleine gevolgen).
Over de oplossingen voor de oprukkende wateroverlast verschillen de meningen ook. Dijken wel of niet verhogen, gebieden wel of niet beschikbaar maken als waterbekkens, regenwater wel of niet in de rioleringen laten lopen, een nieuw deltaplan, meer land voor de kust. Al die oplossingen zijn gebaseerd op uiteenlopende prognoses.

Maar één ding lijkt mij zeker: als door al die richtingenstrijdjes te laat aan maatregelen wordt begonnen, bestaat er een grote kans (met grote gevolgen) dat we bij de eerstvolgende watersnoodramp overgeleverd zijn aan politici van CDA, CU en PvdA, die kibbelen over wie en wat er in de ark van Balkenende geladen mag worden.
De kans is echter klein dat die richtingenramp ook wordt opgenomen in de scenario's van de overheid.