Tagarchief: Irakonderzoek

Vermoorde onschuld

Vermoorde onschuld Op het moment van dit schrijven, wordt er nog gedebatteerd wordt over het rapport van de commissie Davids. Terwijl het is onzeker hoe het met Balkenende en zijn collega’s af zal lopen, even wat extra informatie.

Informatieverstrekking schijnt het heikele punt te zijn. Wel gelogen, niet gelogen. Informatie achter gehouden, of juist alle relevante informatie verstrekt. Een probleem waar dit kabinet vaker mee te maken heeft. De premier kan nu wel de vermoorde onschuld uithangen, maar ook onder de vorige edities Balkenende, kwam het fenomeen voor. Gelukkig hebben we de feiten nog (samengevat in
deze excelsheet).

Onder de vier Balkenende kabinetten waren er, naast deze Irak-kwestie, zeker nog zeven gevalletjes waarbij de juistheid van de informatieverstrekking werd betwijfeld of het parlement informatie werd onthouden. Alleen bij de Schipholbrand (2006) leidde dat tot ontslag van twee betrokken bewindslieden. Piet Hein Donner en Sybille Dekker dienden hun ontslag in.
In alle overige gevallen mochten de bewindslieden blijven.

Bij het niet informeren van de 1e Kamer over genomen besluiten, waarbij het procedureel verplicht was eerst de 1e Kamer in te lichten, is genoegen genomen met excuses van de heren Klink, Donner en Hirsch Ballin. Dat is drie keer voorgekomen.
Donner overleefde een motie van wantrouwen, toen bleek dat het Openbaar Ministerie informatie achter had gehouden in de zaak van de Schiedammer parkmoord. Dat leidde tot de veroordeling van een onschuldige.

Verdonk had als minister van Vreemdelingenzaken tot tweemaal toe verkeerde informatie verstrekt over Congolese en Syrische asielzoekers. Verdonk wilde ze terugsturen, maar uit de juiste informatie bleek dat het besluit levensgevaarlijk voor de betrokkenen was. Verdonk bleef in functie nadat moties van wantrouwen het niet haalden.
Bij de start van Balkenende I kon de net aangestelde minister van Defensie wel opstappen. Ben Korthals struikelde alsnog over de bouwfraude-kwestie. De parlementaire enquête was nog niet afgerond, maar de ophef over de zaak was genoeg voor Korthals om zijn ontslag aan te bieden.

Sommige bewindslieden onder een van de vier Balkenende-kabinetten hadden al een besmet verleden. Zeven politici waren actief in Kok-II, het kabinet dat zijn ontslag indiende toen het NIOD-rapport over de Sebrenica-kwestie openbaar werd.
Hirsch Ballin had wat langer geleden, onder Lubbers III al een akkefietje. De IRT-affaire leidde tot zijn ontslag in 1994. Valt het u ook op dat er onder Balkenende een paar recidivisten actief waren? (Hirsch Ballin, Donner en Verdonk).

Het is zuur voor 23 van de huidige 27 bewindslieden (ministers en staatssecretarissen), als het kabinet nu valt over een kwestie waar ze alleen boter voor op het hoofd dragen. Ze waren er niet bij toen tot steun aan de invasie in Irak werd besloten. Natuurlijk hadden ze als voltallig kabinet hun premier kunnen dwingen al meteen gehoor te geven aan de roep tot een nader onderzoek. Enige verantwoordelijkheid voor de huidige situatie hebben ze dus wel.

Bovendien menen sommigen dat een val van het huidige kabinet niet wenselijk is, omdat er een flinke kans is dat de PVV in de nieuwe regering kan komen. Mocht dat zo zijn, dan zal er wat informatieverstrekking niet veel veranderen. Behalve Balkenende is ook heer Wilders een meester in het niet beantwoorden van vragen en het verstrekken van verkeerde informatie.
De staat van dienst van Balkenende c.s. is echter zo bedenkelijk geworden, dat er eigenlijk maar één uitkomst kan zijn, op basis van het rapport Davids.