Tagarchief: Reclame code commissie

Scientology klaagt GGZ aan.

Scientology klaagt GGZ aan Wie god's wegen bewandelt en onderweg door lichamelijke of geestelijke ziekte getroffen wordt, weet natuurlijk dat wonderbaarlijke genezing en duiveluitdrijving heilzamer zijn dan de beste placebo's. Het moet die overtuiging zijn, die de CU er eerder toe dreef excuses te eisen van de Jellinek-kliniek en het Trimbos Instituut. Met diezelfde overtuiging daagt de Scientology Kerk nu GGZ-Nederland voor de Reclame Code Commissie.

De CU meende dat de Jellinek-kliniek en het Trimbos Instituut jarenlang misleidende propaganda heeft verspreid en dat zodoende veel mensen door de consumptie van softdrugs aan de duivelse verslaving ten prooi zijn gevallen.
De Scientology Kerk meent dat de GGZ misleidende reclame verspreidt, door te stellen dat 1 op de 4 Nederlanders door kwade geesten bevangen zal raken. Dat kan gebeuren stelt de Scientology, maar de GGZ heeft niet de heilzame middelen in huis, om de mensen er van af te helpen.

Sterker nog: de GGZ is eerder een industrie die profijt trekt van al die geestelijke ellende en houdt dat dan ook eerder in stand, dan de duivels definitief uit te drijven. Dat GGZ-Nederland in haar reclame stelt dat in veel gevalle genezing goed mogelijk is, klopt niet volgens het NCRM (het Scientology-comité) want “na bestudering van de verkregen rapporten kan het NCRM nergens het gegeven traceren dat GGZ Nederland driekwart van de mensen weet te genezen“.

Het NCRM (Nederlands Comité voor de Rechten van de Mens) wordt aangestuurd door de Scientology Kerk. Het is haar missie “misstanden en schendingen van mensenrechten in de psychiatrie aan de kaak” te stellen.
Uiteraard meent deze club een veel beter psychische kwalen te kunnen behandelen, volgens de zogenaamde
Dianetica. Zo lezen we op hun website: “Met Dianetics werd een techniek gebracht die er op was gericht om de medemens via een enigszins gestandaardiseerde procedure te ontdoen van irrationaliteit (mentale lading), waarbij en passant psychosomatische kwalen verdwenen“.

Ongetwijfeld zal de Scientology-methode een aantal mensen afhelpen van hun klachten. Ongetwijfeld zal de Nederlandse GGZ niet in alle gevallen er in slagen mensen voorgoed te genezen. Maar de gang naar de Reclame Code Commissie lijkt eerder te passen in de jarenlange strijd die de Scientology beweging voert tegen de gangbare psychiatrie en daarmee zieltjes te winnen voor hun eigen methode.

Disclaimer: Ik moet natuurlijk voorzichtig zijn. De eerste alinea van dit stukje is niet feitelijk, maar cynisch proza, waar methoden uit een ver christelijk verleden toegeschreven worden naar het heden. Pogingen om dit weblog voor de rechter te slepen zullen dus geen enkele zin hebben.

Misleidende Staatsloterij?

Misleidende Staatsloterij? Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd. Een spreuk die je zelden meer hoort. Nu lijkt die echter van toepassing op de mensen die klachten hebben gedeponeerd bij de Reclame Code Commissie. De Staatsloterij zou misleidende reclame hebben gemaakt, omdat niet duidelijk is gemaakt dat de jackpot ook op een eenvijfde lot kan vallen. Aanstaande donderdag behandelt de Commissie de klachten en zal kort daarop met een uitspraak komen.

Ik geef de klagers weinig kans. In het deelnemersreglement van de Staatsloterij staat heel helder: “Indien de Jackpot valt op een uniek deellot, zoals bedoeld in artikel 11.2 van dit reglement, ontvangt de eigenaar het aan hem toekomende deel van de Jackpot en wordt het resterende deel toegevoegd aan de opbouw van de eerstvolgende Jackpot” (artikel 25 lid 25.7).

Nu is dat dus gebeurd. Ergens in Nederland zit de winnaar die met zijn eenvijfde lot 5,5 miljoen euro mag incasseren. De rest van de jackpot, 22 miljoen euro, gaat naar de volgende jackpot.
Veel mensen hebben daar blijkbaar geen moeite mee, want “geluksmakelaar” John Kosterman, de sigarenboer in Zwolle die veel winnende loten blijkt te verkopen, is het een trend geworden om eenvijfde loten te kopen als de jackpot gegarandeerd zal vallen. “Die mensen denken (…) ik vind 5,5 miljoen ook wel genoeg“, zegt hij in het AD.

De Stichting Loterijverlies, opgericht door het juristen bureau Morand, voert strijd tegen de Staatsloterij, omdat men meent dat er veel minder aan prijzengeld wordt uitgekeerd dan wettelijk is verplicht. Bovendien zou in het verleden met niet-bestaande lotnummers zijn gewerkt. De harde feiten staan niet op de website maar men belooft binnenkort meer tekst en uitleg te geven.
De klagers zouden wel eens door deze stichting naar de Reclame Code Commissie zijn verwezen.

De grieven zijn:
1. Eigenlijk vindt men dat de hele jackpot zou moeten worden uitgekeerd, als die op een eenvijfde lot valt. Zo'n lot heeft echter een uniek nummer, waardoor de andere 4 delen buiten de prijs vallen. Veel deelnemers beseffen dat niet, stelt de stichting, en dat moet anders.
2. De Staatsloterij zou de afgelopen tijd brieven hebben gestuurd naar de vaste deelnemers, met daarin een oproep hun lot in te wisselen voor een eenvijde lot.
3. Men ergert zich aan de gigantische reclame die de Staatsloterij heeft gevoerd, met de jackpot als lokaas. Daardoor zouden er deze keer zo'n 5 miljoen loten meer zijn verkocht, dan doorgaans het geval is.

Dat eerste punt is misschien een goed idee. Valt de prijs op een deellot, trek dan nog wat nummers uit de overige deelloten. Vooralsnog kan de Staatsloterij zich op haar eigen regels beroepen, die bij de meeste deelnemers wel bekend zijn. Ooit een klacht gehoord als een veel lagere prijs op een deellot viel?Het tweede punt verdient nader onderzoek. De merkwaardige oproep prikkelt de fantasie. Wist de Staatsloterij bij voorbaat al dat de prijs op een eenvijfde lot zou vallen?

Het derde punt is sneu voor de vaste, trouwe deelnemers. Ineens doet een hele horde koopjesjagers mee. Het verkleint de individuele kansen. Zul je net zien dat zo'n beunhaas er met de poet vandoor gaat.
De reclame was even talrijk, doorzeurend en vervelend als die van andere loterijen. Toch leek me die minder agressief en geenszins misleidend, zoals bij de Sponsor Bingoloterij wel het geval is. Ik ben benieuwd hoe de Reclame Code Commissie er over denkt.

Zijn de klagers jaloerse misantropen, die nu langs andere weg een stukje van de grote vis willen? Of wordt het tijd dat de Staatsloterij haar regels aanpast, opdat we meer miljonairs in Nederland krijgen?

Update (23:50 u.) – De media hebben het nieuws inmiddels ook te pakken.
Om 22.08 u. – Dagblad v/h Noorden.
Om 22.15 u. – De Volkskrant.
Gevolgd door, ongeveer 23.07 u. het AD.

Dit blog is zelden de media voor, deze keer wel. Kijk en vergelijk.

Reclame schandpaal

Reclame schandpaal

Wie niet luisteren wil, moet maar voelen. Een uitspraak die aan dovemansoren was gericht omdat de klinkende oorvijg die er aan vooraf ging het oor deed suizen. De Reclame Code Commissie laat nu ook de oortjes gloeien. Voortaan krijgen foute adverteerders, die niet luisteren naar de uitspraken van de commissie, een virtuele draai om de oren.

Vandaag lanceerde de SRC (Stichting Reclame Code) de rubriek het Rode Oor. Met daarin “een actueel overzicht van adverteerders wiens reclame-uitingen in strijd zijn bevonden met de Nederlandse Reclame Code en onder “non-compliance” zijn genoteerd”. Dat laatste betekent dat de schuldige adverteerders niet of afwijzend hebben gereageerd op het verzoek van de SRC zich te schikken naar de uitspraak van de Reclame Code Commissie.
In de lijst staan de namen van de zondaars en links naar pdf-documenten waar de uitspraak in staat.
Een zondige adverteerder wordt uit de lijst gehaald als hij alsnog in contact treedt met de Reclame Code Commissie en aangeeft hoe hij zijn reclame-beleid heeft verbeterd.

Nu kon je altijd al de uitspraken van de Reclame Code Commissie inzien, mits je een abonnement hebt. Wil je weten of een bedrijf de uitspraak ook ter harte heeft genomen, dan is er echter geen lijst te vinden. De SRC kiest er voor alleen de weigeraars in beeld te brengen. Dat zijn er niet zoveel, want in 2008 koos 92% van de aangeklaagde bedrijven eieren voor hun geld en volgde de aanwijzingen van de SRC op.

Het lijkt een beetje op de politie die daders openbaart op internet. Of de rechtbank die alle uitspraken online zet. De vraag is of het Rode Oor daar iets aan toevoegt. Een bedrijf dat zich niet aan geldende reclameregels houdt kan immers door de Consumentenautortiteit voor de rechter gesleept worden. Wie wil weten of dat wel eens gebeurt en hoe dat afloopt moet wel wat meer moeite doen om de zaak op internet te vinden. Het Rode Oor van de Reclame Code Commissie is eigenlijk een soort snelschandpaal.

Nu zou je misleidende reclame gelijk kunnen stellen met een winkeldiefstal. Dus als een winkelier een foto van de dader in de etalage zet, mag de Reclame Code Commissie toch ook wel een lijstje ongehoorzame reclamemakers plaatsen? Of gaat ook dit net een stapje te ver?

Heb je een code, dan heb je ook wat

Diverse codes Al die codes, wat moeten we er eigenlijk mee? Wel, mag ik de vogende codes even doorgeven?
De ster van Betlehem kan je niet zomaar vervangen door een meer geavanceerde navigator. Da's je reinste blasfemie. Dus mag de Reclame Code Commissie zich buigen over een klacht van de Stichting Schreeuw om Leven, die de reclame van electronica-gigant Dixons aan de kaak stelt. Dixons komt onder andere met een cartoon waarop de drie wijzen met behulp van een TomTom de weg naar de geboorteplaats van de jongeheer proberen te vinden.

Alsof TomTom een heldere ster is! Absoluut niet, zegt de VEB (Vereniging voor Effectenbezitters). Dat bedrijf scoort beroerd als het gaat om transparantie. De VEB komt met een lijst van 44 beursgenoteerde bedrijven die onderzocht zijn op naleving van de Code Tabaksblat. TomTom staat op een gedeelde 16e plaats en moet 34 bedrijven boven zich dulden. Over de hele linie kan de uitvoering van de Code Tabaksblat nog steed stukken beter, vind het VEB. De gezamenlijke effectenbezitters menen zelfs dat de commissie Frijns, die aanstaande woensdag met een nieuw rapport komt over de implementatie van de code, maar het beste vervangen kan worden door een veel krachtiger commissie. Overigens stelt de VEB, toch geen gezworen vijanden van meer liberale principes, dat wetgeving misschien beter is dan zelfregulering, om de Tabaksblat-code er nu eens goed in te rammen. Nooit gedacht dat effectenbezitters communistisch zouden worden, maar dat krijg je als men zich verenigt in solidariteit.

Dat de commissie Frijns maar eens plaats moet maken voor meer daadkrachtiger types, lijkt gestaafd te worden door een actie van de commissie zelf. Het Financieel Dagblad klapt vandaag al uit de school en publiceerde enkele bevindingen uit het rapport dat pas morgen wordt gepresenteerd. De commissie Frijns reageerde met een persbericht, waarin het niet alleen de “voortijdige” bekendmaking betreurt, maar bovendien stelt dat de gelekte informatie onjuist is. Dat laatste zullen we dus woensdag kunnen beoordelen.

De transparantie die de commissie Frijns moet stimuleren, geldt dus niet voor haarzelf. Het Financieel Dagblad beroept zich op 'ingewijde bronnen'. Kennelijk is er binnen de commissie ernstige onenigheid over hoe transparantie gedefinieerd en gepraktiseerd moet worden.

Hot item bij die Tabaksblat-code zijn nog steeds de hoge beloningen. De VEB meldt: ” Geen van de AEX en AMX ondernemingen is transparant omtrent methode en verantwoording van de toekenning van bonussen, zowel achteraf als vooraf.”

Het Financieel Dagblad lekt: “Commissarissen moeten veel kritischer zijn op mogelijke excessen in de variabele beloning van topbestuurders. Zo zou moeten worden voorkomen dat een overnamepremie wordt verdisconteerd in het beloningspakket van de ceo.”

Voorzitter Dorenbos van de stichting Schreeuw om leven klaagt: ” Vooral in de kersttijd ligt dat gevoelig. Er zijn grenzen.” Ja, allicht, hij vreest natuurlijk een overname van de kerstgedachte. Dixons is onderdeel van Dexcom, één van die buitenlandse investeerders die hier het commerciële erfgoed lijken over te nemen. Ook daar gaat de commissie Frijns wat over zeggen, maar dat mag ik dus nu niet verklappen. Als ik Dorenbos was, zou ik niet naar de Reclame Code Commissie stappen, maar een aanzienlijk belang kopen in TomTom. Dan kan-ie De Heer weer eens goed op de kaart zetten en alle dolenden de richting wijzen.

Nee, het zal nog wel wat jaartjes duren voor beursgenoteerde bedrijven de tranparantie die de bijbelse codes nu eenmaal missen, definitief van zich af schudden en glashelder hun beleid en beloningen kenbaar maken. Als dat er al ooit van zal komen.