Tagarchief: triumviraat

Een illuster driemanschap

Een illuster driemanschap Ooit was er een trio dat meende dat “voor naar Nederland uitgeweken (…) een regeling noodzakelijk was. Maatregelen tegen (…) wier familie al generaties in Nederland woonden achtten zij onnodig en ongewenst”. Aldus de Wikipedia over het driemanschap dat in 1940 de Nederlandsche Unie oprichtte “tot doelbewuste arbeid voor het behoud en de versterking van vaderland en volksgemeenschap en tot voorbereiding van de voorwaarden en de wegen van hun bestaan en welzijn in de toekomst”.

In “
Triumviraat nieuwe stijl” werd naar een ander trio verwezen, dat ook al aan een toekomst na de 2e wereldoorlog werkte. Het zijn hoogst ongelukkig vergelijkingen met het illustere trio dat nu aan de weg timmert. De enige vergelijking is dat er nu slechts een economische crisis gaande is en dat ‘het volk’ in een zekere staat van verwarring lijkt te leven. Althans, dat mag je toch uit de verkiezingsuitslag van 9 juni concluderen.

De drie leiders van de Nederlandse Unie kregen al snel onenigheid. Omdat de conservatieve liberaal
Linthorst Homan (links op het plaatje hierboven) iets te veel moeite deed de NSB bij de Unie te betrellen, gooiden zijn companen er bijna het bijltje bij neer.
Het driemanschap bestond verder uit Louis Einthoven (midden afgebeeld), een politiecommissaris met een bloedhekel aan Chinezen in zijn stad en ervaring met het deporteren van “overtollige”Chinezen” en de KVP’er Jan de Quay (rechts op het plaatje), die in de onderhandelingen met de NSB wel respect bleek te hebben voor types als Arnold Meijer en ondanks zijn ambivalente houding tijdens de oorlogsjaren het later nog tot minister-president wist te schoppen.

En nu is het godzijdank geen oorlog. Waarom hebben we dan toch een naar rechts opgeschoven liberaal en een katholieke CDA’er die verklaren de
opvattingen te respecteren van iemand die een bloedhekel aan overtollige islamieten heeft?
De onderlinge verschillen op dat punt worden gerespecteerd en wel om “het sterker, veiliger en welvarender maken van Nederland”, zo hebben de heren verklaard. Lijkt dat niet een beetje op die “doelbewuste arbeid voor het behoud en de versterking van vaderland en volksgemeenschap” waar De Quay, Linthorst Homan en Einthoven het ooit over hadden?

Het huidige trio zit ook nog eens een uiterst ondemocratische variant van “regeren met zijn drieën” te bekokstoven. Ondemocratisch omdat de PVV de regeringsverantwoordelijkheid uit de weg gaat die de vele kiezers haar toch hadden toebedeeld. Ondemocratisch en niet van deze tijd, omdat we pas inzicht in de gemaakte afspraken krijgen als de heren alles al kant en klaar hebben. Tot dan
houden ze hun mond.

Eén groot voordeel is er wel, als deze constructie werkelijkheid wordt. We kunnen het daarna nog jaren hebben over de puinhopen van rechts.

Het akkoord in de polder

Het regeerakkoord mag een feit heten. Vol trots loopt het triumviraat, knorrend van tevredenheid, over het Binnenhof: Balkenende: 'Ja, het gaat goed met het land, het gaat goed met de politiek, het gaat goed met ons. Ik ben dan ook zeer verheugd dat ik voor de vierde keer schipper naast God mag zijn, met twee montere jongens aan mijn zijde.' Balkenende: 'Eerst wilden ze niet. Maar u kent mij: die varkentjes zou ik wel even wassen. En toen we akkoord waren dat een beetje landsbelang wel wat salarisverhogingen voor ministers mag opleveren, was er geen vuiltje meer aan de lucht.' De heren hebben respect voor elkaar, ze hebben zich met elkander solidair verklaard en zijn vol ambitie om er een duurzaam kabinet van te maken. Ze vinden het een prachtig akkoord. De hoofdlijnen weten we ondertussen, maar hoe zit het met de kleine lettertjes? Welnu, u kunt de komende jaren meer van dit soort krantenkoppen verwachten.

B, B + R: 'De publieke sectoren worden het Walhalla voor de calculerende consument. Om te beginnen verlagen we de prijzen door flink te snoeien in ons personeelsbestand. Verder kan de consument shoppen in de superzorgmarkt.'

B, B + R: 'We gaan de hele zorg in de aanbieding gooien. Daarmee geven we een impuls aan onderlinge saamhorigheid en solidariteit. De prijzenoorlog zal er toe leiden dat burgers die collectief hun spaarcentjes bij elkaar leggen, in staat zijn bijvoorbeeld een mooi ziekenhuis te kopen. De gezondheid is van ons allemaal en op deze manier stimuleren we de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid.'

B, B + R: 'Een substantieel deel van het onderwijsgeld gaat naar de militaire supermarkt. De Joint Strike Fighter is een complexe straaljager. Om ongelukken te voorkomen leren we de piloten wat ze niet moeten doen. Ook krijgt elke militair les in publiciteitsgevoelige zaken. Zo leren ze bijvoorbeeld welke martelingen wel en welke niet in internationaal verband toegestaan zijn. Onderzoek naar het verleden schiet niet op. Dus investeren we in een toekomst waar Nederland vol trots zijn militaire mannetje kan staan.' En, beste lezer, heeft u de kleine lettertjes ook al gelezen? Kunt u voorspellen welke krantenkoppen we de komende vier jaar nog meer kunnen verwachten? Update woensdag 7 februari, 15.45 u. Niet dat u dat dan meteen aan Wouter Bos moet vertellen. Want wat zei hij toen een journalist vroeg of men echt naar de mensen gaat luisteren? Hij zei: 'We weten precies wat we wilen. We laten onze oren natuurlijk niet hangen naar de samenleving….' Kijk hier naar de presentatie. Op 30 minuten en 54 seconden begint de vraagstelling aan Bos die op tussen 31:30 en 31:54 zich verspreekt. Of niet?