Tagarchief: vrede

65 jaar 2 minuten stilte

65 jaar 2 minuten stilte Elk jaar is de herdenking weer anders, zegt de voorzitter van het 4 en 5 mei-comité. De herdenking past zich stap voor stap aan. De herdenking evolueert mee met veranderende omstandigheden.

Dat is goed te merken. Veel collega’s waren meer bezig met de vraag of het morgen nou een officiële vrije dag is, dan met de vraag of we echt (be)vrij(d) zijn.
Degenen die wel bezig zijn met de herdenking discussiëren over de aard van de plechtigheid. Moet je alleen hen die streden herdenken of alle slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog?
Mag de Duitse ambassadeur er wel bij zijn of niet?
Moeten we ook de Nederlanders herdenken die na de 1945 vielen in andere oorlogen, zoals het 4 en 5 mei comité het nu stelt?

Het is nu 65 jaar na de bevrijding. Volgens
de Wikipedia zijn er na de Tweede Wereldoorlog meer oorlogen gevoerd dan in de 65 jaar ervoor. En een deel ervan is nog lang niet ten einde. Genoeg reden om dan maar ook het falen van de VN te herdenken. Opgericht na W.O. II om een herhaling van de catastrofe te voorkomen. Als er één vlag halfstok mag, is het wel die van de VN.

Ben benieuwd of Twitter straks
twee minuten stil blijft. Of er nog automobilisten op tijd een parkeerplaats vinden voor hun twee minuten. Hoeveel jongeren er dit jaar mee bezig zullen zijn.

Het zal wel iets teveel zijn gevraagd, om met met die twee minuten stilte een toekomst zonder oorlogen af te dwingen.

Scheppen en knutselen.

Scheppen en knutselen Aanstaande dinsdag, 10 november houdt de Unesco weer de World Science Day for Peace and Development. Ofwel: een dag om te laten zien wat wetenschap bijdraagt aan een vreedzame en duurzame wereld (lees hier meer).
Dit jaar in het teken van de astronomie. Heel goed, je moet verder kijken dan je neus lang is. Of het wat oplevert? Ach, Jules Deelder dichtte al: het heelal, hoe verder men keek, hoe groter het leek.

Er zijn fraaie lijstjes van wat wetenschap ons aan moois heeft gebracht. De populaire overzichten halen wetenschap en knutselarij vaak door elkaar. Toevallig gevonden uitvindingen en diep doorwrochte vondsten, van de uitvinding van het vuur tot Einsteins’s relativiteitstheorie. Van de Romeinse waterwerken tot de waterkoker. Van Archimedes’ badkuip tot Niels Bohr’s atoommodel.

Het is prachtig om de
zeventig belangrijkste uitvindingen uit de oudheid eens op een rij te zien. Brian Fagan verzamelde ze en dat het vuur de Romeinse badhuizen mogelijk maakte, dat er onder stenen gereedschap ook al een naald met oog met viel, het laat zien dat één ontdekking grote gevolgen kan hebben.
Eigenlijk is het niet meer dan onderzoeken wat we met water, vuur en aarde kunnen. Geen idee wat de Romeinen zelf vonden van hun watersystemen en badhuizen, maar de moderne mens vindt nu de wc wel de belangrijkste uitvinding der mensheid. Het oeroude kleitablet is dik vergeten en nu staat de computer glansrijk tweede op de lijst van belangrijke uitvindingen (zie Trouw over een onderzoekje van BBC Focus magazine, uit 1997).

Hebben we dat aan wetenschappers, scheppers of knutselaars te danken? De uitvinder van boiler zou zonder Isaac Newton misschien nooit tot zo’n apparaat zijn gekomen. De techneuten die de kerncentrale bedachten, zouden zonder Niels Bohr nooit zover zijn gekomen. John Simmons kwam in 1997 met een
top 100 van wetenschappers, waar Newton, Einstein en Bohr de top drie vormen. De oude Griek Archimedes sluit de rij op de laatste plaats. Maar zouden we zonder zijn “eureka!” mammoettankers hebben gehad?

Uiteindelijk gaat het om de praktische toepassing van wetenschappelijke theorie. Klopt die theorie niet, of is de theorie te beperkt, dan krijg je falende toepassingen. De ontwikkeling van vuur naar Romeinse badhuizen en de hedendaagse centrale verwarming, heeft zich zonder de theoretische modellen van fysici nooit kunnen voltrekken. Het heeft comfort opgeleverd, maar ook de moderne ongemakken op gebied van milieu, waterbeheersing en klimaatperikelen.
De pijl en boog heeft zich ontwikkeld tot geavanceerde, computergestuurde raketten. De oorlogen zijn er niet minder mee geworden, noch doeltreffender. Mijns inziens allemaal het gevolg van teveel geknutsel met wetenschappelijke vondsten.

Rechtvaardigt die conclusie de keuze van de Unesco onze aandacht dit jaar maar eens op de sterren te focussen? In het aardse hebben we het niet gevonden, dus dan maar de lucht in?
Je weet maar nooit. In ieder geval is tot wetenschappers al lang doorgedrongen dat grensoverschrijdende wetenschap nodig is om een duurzame wereld in vrede te bereiken. Wetenschappers moeten ook buiten hun vakspecifieke kaders kunnen treden en samenwerken.

De nieuwe Archimedesen wentelen zich niet langer alleen in het water van hun eigen badkuip. Zal dat dè duurzaamste en meest pacificerende ontdekking aller tijden opleveren?
Dat zal afhangen van de vragen die tot nieuwe exploratie leiden. Je kunt concluderen dat de ontdekking van het vuur tot veel goeds en zeker tot veel kwaads heeft geleid. Dan zou een belangrijke vraag kunnen zijn: kunnen we zonder vuur?

Twee vragen tot slot.
Moeten de knutselaars zorgvuldiger omgaan met de wetenschappelijke theorieën? En: welke belangrijke vragen moet de wetenschap als uitgangspunt nemen voor de toekomst?

Vrede voorspellen

Vrede voorspellen Vijftien jaar geleden, op 30 december 1993, tekenden het Vaticaan en Israël een akkoord om de wederzijdse betrekkingen te verbeteren. Het werd gezien als de erkenning van Israël door het Vaticaan.

Vijftien jaar geleden werden ook de Oslo-akkoorden getekend. In augustus en september 1993, om precies te zijn. De PLO en Israël leken een stapje dichter bij wederzijdse erkenning te komen.

Na de recente opleving van geweld in de Gazastrook lijken die mooie documenten niet meer dan voddige kladjes, waar alleen de papiermot nog interesse voor heeft.

Komt het ooit nog goed? Misschien als de strijdende partijen eens terugdachten aan die tijd, die hoop op vrede gaf. Tijd heelt alle wonden, maar dat gaat niet van de een op de andere dag. Hoeveel tijd hebben de geweldplegers nog nodig? Een paar voorspellingen.

Variant 1a: Als het net zo snel gaat als het Vaticaan er over deed het akkoord met Israël te tekenen, dan zou Israël toch over 4 jaar zo ver kunnen zijn een vredesakkoord met het Palestijns Bestuur in de Gazastrook te tekenen.
Reken maar uit: het Vaticaan bestaat, officieel sinds 1929 en deed er 64 jaar over om tot een akkoord met Israël te komen. Israël bestaat sinds 1948, dus 64 jaar later is 2012.
Variant 1b: Helaas bestaat het Palestijns Bestuur in de Gazastrook officieel pas sinds 1993, dus als die 64 jaar de tijd nemen, zitten we in 2057, nog 49 jaren van ellende.

Variant 2a en b: Rekenen we echter de katholieke evolutie tot erkenningsbereidheid van de joodse staat vanaf de eerste paus (33 na chr.), dan mogen we van Israël en het Palestijnse Gezag niet eerder dan in respectievelijk 3908 (2a) en 3953 (2b) enige vergevingsgezindheid verwachten.
Gezien de eeuwigdurende verschillen in religieuze opvattingen is dat laatste eerder te verwachten en zullen de burgers in de geteisterde gebieden nog menig geschonden kerstbestand meemaken.

Variant 3a en b: Nemen we de Oslo-akkoorden als uitgangspunt, dan zien we dat Israël pas 45 jaar na oprichting tot toenadering bereid was en de PLO (opgericht in 1964) had daar 29 jaar voor nodig. Zou men nu ineens het licht van de Oslo-akkoorden weer zien, dan is Israël pas in 2053 (3a) zo ver dat ze het misschien op een akkoordje willen gooien en het Palestijns Gezag al in 2037 (3b).

Welk van deze scenario's we ook nemen, de beide partijen zijn nooit op hetzelfde moment aan vrede toe. Wie weet kan de nieuwe Amerikaanse president de zaak weer eens oppakken. Zijn roemruchte voorgangers Carter en Clinton hadden tenslotte ook enige bemoeienis met het bij elkaar brengen van de oorlogshaviken in het Midden-Oosten. Mocht Obama het binnen zijn ambtstermijn voor elkaar krijgen, dan moet het uiterlijk 2011 toch voor elkaar zijn.

Het kan natuurlijk ook volgend jaar gedaan zijn met de oorlog. Als alle Israëlische en Palestijnse burgers het ineens helemaal zat zijn en dwars gaan liggen. Maar daarvoor zijn er wellicht teveel granaten in de vele families terecht gekomen.

Durft u een voorspelling aan? Vul dan de poll in en graag uw onderbouwing in de reacties.